PERSBERICHT
Zondag 10 oktober 2010
Bourgondisch Breda
Locatie: Golden Tulip Keyser Breda
Tijd: vanaf 14.00 uur
Het meest bruisende society event van Breda pakt ook dit jaar weer groots uit met prachtige bolides, diamanten, topdesigners en nog veel meer moois en lekkers.
Zondag 10 oktober: de Dag van de Bredase Ondernemer
Op zondag 10 oktober 2010 van 14.00 uur tot 18.00 uur vindt Bourgondisch Breda plaats in Golden Tulip Keyser Breda. Bourgondisch Breda vindt dit jaar voor de zesde keer plaats en draait om ondernemend Breda en hun meest gewaardeerde relaties. Het is een uniek zakelijk netwerkevenement, waar verschillende topondernemers uit Breda samenkomen om u in een in een gezellige sfeer te laten genieten van het beste dat Breda te bieden heeft.
De duurste vierkante meters van Breda
Het 4-sterren hotel Golden Tulip Keyser Breda biedt die dag onderdak aan een select aantal topondernemers van Bredase komaf. In het verleden is gebleken dat deze ondernemers alles uit de kast halen om zich op deze dag op een bijzondere wijze te presenteren. Zo stonden er vorig jaar in de lobby van het hotel een aantal exclusieve auto’s te pronken en trof men op de juweliersstand de hoogste dichtheid aan diamanten per vierkante meter van de hele provincie Brabant.
Kwaliteit is een lifestyle
Aan deze dag nemen louter ondernemers deel die kwaliteit hoog in het vaandel dragen. De volgende bedrijven hebben reeds hun deelname bevestigd: Autobedrijf Otten, Pertijs Juweliers, Golfpark De Haenen, Fitness First, B2B platform De Buurjongens, Wijnimporteur ThreeWines Benelux, Partycatering Peter Elbers, Artistiek / Rizo, United, Hoveniersbedrijf De Zanderik, Stima en het Huis van den Assum Opticiens.
Natuurlijk wordt er ook de gehele dag door voor drankjes en tongstrelende culinaire hoogstandjes gezorgd.
Klik hier voor de slideshow van Keyserkinderen
Klik op deze link voor de slide show van Journey's End @ Het MiddenhuiS op 10 juni 2010.
Klik op deze link voor de slide show van het Wine Maker’s Dinner
Muratie Estate
bij Vanouds de Brouwers op 11 maart 2010.
Journey's End in de Telegraaf van 18 juni

Wijnmakerslunch Journey's End bij Chalet Royal | 9 juni 2010

Importeur ThreeWines Benelux organiseerde dit jaar al diverse wijnmakersdiners, die zonder uitzondering lovend werden ontvangen door de genodigden. Na het Australische Churchview en het Zuid-Afrikaanse Muratie Estate bracht ditmaal Journey's End (ook al uit de Kaap) een bezoek aan Nederland, op de meest prestigieuze locatie tot nu toe. Bij sterrestaurant Chalet Royal in Den Bosch werd de laatste aanwinst binnen het assortiment van Hans Lippens aan de pers gepresenteerd, in gezelschap van wijnmaker Leon Esterhuizen en marketing director Rollo Gabb. En wie beter dan chef-kok/wijn-spijsspecialist Gerrit Greveling om zorg te dragen voor de gastronomische omkadering?
Journey's End Winery vinden we in de regio Stellenbosch, meer speciek in Somerset West, waar het Morgenster en Vergelegen tot haar buren mag rekenen. Hier richt men zich op hoogwaardige single vineyard wijnen, die het ietwat op Bordeaux gelijkende terroir rond de Helderberg laten spreken. De bodem is met academische precisie geanalyseerd, op basis waarvan de diverse stokken zijn aangeplant (zoals aan de Polkadraai Road bij De Toren bijvoorbeeld ook het geval is). De lage opbrengst, soms beperkt tot slechts één fles 'per vine', onderstreept de focus op kwaliteit, en alle druiven worden dan ook handgeplukt en met de grootst mogelijke zorg behandeld. Het levert een zuivere, modern-klassieke stijl op, die het meest duidelijk herkenbaar is in de mono-cépages Chardonnay, Cabernet Sauvignon en Merlot. Wijnen die veel vakmanschap verraden, en daarnaast een prominent gevoel van Kaapse traditie oproepen.
De premium cuvee luistert naar de naam The Cape Doctor, vernoemd naar de zuidooster die in het seizoen over de wijngaarden blaast. Warme dagen, koele nachten, het geeft dik sap met geprononceerde maar uitgebalanceerde tonen. Cassis, bramen, iets aardbei, aangevuld met mokka en specerijen. Een uitdaging voor de keuken van Chalet Royal, aangezien deze 2005 Shiraz vandaag het pièce zou begeleiden. Greveling haalde echter een handig trucje uit door nekstuk van het Cromvoirts rund te smoren in de wijn zelf, en The Cape Doctor op fles licht terug te koelen. Tezamen met perfect gegaarde kalfslende, Blijendijkse kool en Belper Knolle leverde het een ideaal samenspel op.
De amuses stonden meer op zichzelf, zonder dat dit problemen opleverde voor de breed inzetbare Journey's End 2009 Haystack Chardonnay. Gedeconstrueerde vaderlandse classics als fettucini van asperges met ham-sorbet en Hollandse Nieuwe met winegum van jonge uitjes konden dan ook op veel bijval rekenen van het culinair ervaren publiek. Toch was het hoogtepunt onder de mondvermaakjes een signatuurbereiding van rettich, Maasaal en varkensstaart met soja. Een prachtige symfonie van intense smaken, enkel geëvenaard door het tussengerecht dat elke aanwezige foodie eveneens deed wegdromen. Tarbot met jonge zoetzure prei, lardo, poeder van spek en een gereduceerde jus van de krachtige, masculiene 2007 Merlot, die vanzelfsprekend ook in het glas verscheen. Degusteren op een niveau dat twee sterren overschrijdt.
Maar laten we de wijnen an sich niet tekort doen, want in de volledige range (liefst zeven stuks) viel amper een zwakte te bekennen. Opvallend was de aanwezigheid van twee verschillende stijlen Chardonnay en Shiraz, wat tijdens één van de verbale intermezzo's door de overgevlogen Zuid-Afrikaanse equipe duidelijk werd verklaard. Hoewel terroir, klimaat en jaartal identiek en leidend zijn, speelt de hand van de wijnmaker toch een grote rol. Het moment van oogsten, tijd op het vat en type hout bepalen de uiteindelijke karakeristieken en geven aan hoeveel mogelijkheden er, mits in kundige handen, zijn om deze wijnen vorm te geven. Dit lijkt ook de kracht van het estate. Hoewel gezegend met een A-locatie en uniek microklimaat worden de finesses in het eindproduct door mensenhanden bepaald, met duurzaamheid en sociale verantwoordelijkheid als belangrijke bedrijfsmatige pijlers.
Al deze factoren maken Journey's End een aanwinst voor de Nederlandse markt, en we achten het dan ook zeer aannemelijk dat een en ander op korte termijn zal opduiken in de 'aanbevolen' of 'must buy'-secties van de diverse vakbladen. Los van deze prognose werd het vanmiddag opnieuw een buitengewoon geslaagd evenement, dat (volgens verwachting) de geschatte eindtijd van half 3 ver achter zich zou laten. Dank is op zijn plaats voor organisator Hans Lippens, chef van dienst Gerrit Greveling en beide brigades van Chalet Royal. Rest ons nu enkel uit te kijken naar een volgende editie.
(Foto rechtsboven vlnr: Rollo Gabb, Hans Lippens, Gerrit Greveling, Leon Esterhuizen)
Maurice van Bussel
WWW.HUBRECHTDUIJKER.COM
Culinaire Combinaties - Maart 2010

Per traditie geeft elke maand een wijnimporteur zijn of haar favoriete culinaire combinatie. Voor maart is dat Hans Lippens. Negen jaar geleden begon hij te Teteringen het bedrijf ThreeWines Benelux, gespecialiseerd in wijnen van het zuidelijk halfrond. Na zijn hotelschooldiploma werkte hij eerst bij gerenommeerde hotel-restaurants, om daarna in de wijnhandel te belanden. Zijn passie is sport. Om zes uur ’s ochtends gaat Hans vaak naar de sportschool, hij doet aan hardlopen en golfen, en is nauw betrokken bij de voetbalclub NAC Breda. Maar van lekker eten en drinken houdt hij ook, gezien deze favorieten. Ik geniet graag van wilde Zeeuwse oesters met de fantastische Chardonnay Baroness Nadine Rupert & Rothschild uit Zuid-Afrika (niet te koud geserveerd en een aanrader is om de wijn te decanteren). Aangezien ik een fervente viseter ben - en daar nooit genoeg van krijg – eet ik ook graag een lekkere gebakken tong (sole meunière), beslist niet gefileerd. Ik houd van gerechten puur natuur, zonder sauzen. Bij de zeetong kun je de Chardonnay Baroness Nadine Rupert & Rothschild doorschenken. Maar omdat ik ook graag rood drink, zou ik tevens genieten van bijvoorbeeld de Merlot van Estate De Grendel, eveneens uit Zuid-Afrika. Als dessert gaat mijn voorkeur naar een keuze uit mooie Franse kazen, met als mogelijke partner de Shiraz Churchview uit Margaret River in West-Australië. Waar ik overigens ook enorm van kan smullen is thuis van een heerlijke boerenstamppot met gebakken spekjes, een rookworst en als wijn een heel licht gekoelde Pinotage, zoals van Slanghoek Vineyards.
Wijnmakersdiner Muratie Estate groot succes | 12 maart. 2010

Hoeveel restaurants we door dit mooie vak per jaar ook mogen bezoeken, een wijnmakersdiner blijft een speciaal evenement. Ditmaal was de General Manager van het Zuid-Afrikaanse Muratie, Dr. Rijk Melck, op uitnodiging van ThreeWines Benelux, te gast in Nederland, en werden de wijnen van dit reeds in 1685 opgerichte estate door chef-kok Bert Mol van restaurant Vanouds De Brouwers in Bavel voorzien van passende gerechten. Een omgekeerde wijn-spijs, geheel in het teken van een label dat in Nederland wellicht nog beperkte bekendheid geniet, maar in de Kaap gezien wordt als een icoon.
De historie van Muratie gaat meer dan 300 jaar terug, waarmee het als oudste Zuid-Afrikaanse wijngoed te boek staat. Gouverneur Willem Adriaan van der Stel gaf het land destijds in beheer van een Duitse soldaat, Lourens Campher, en diens vrouw Ansela. In 1763 werd Muratie overgenomen door Martin Melck. Toch wisselde het nog enkele malen van eigenaar, alvorens in 1927 een bijzonder feit plaatsvond, dat nog altijd van grote invloed is op de inheemse wijncultuur. De eerste Pinot Noir van het land werd namelijk aangeplant, waardoor Muratie indirect verantwoordelijk is voor het ontstaan van Pinotage (een kruising van Pinot Noir en Cinsault). In 1987 kwam het kleinschalige estate, waar ambachtelijk en met veel gevoel voor traditie gewerkt wordt, terug in handen van de familie Melck.
Bij Muratie ligt de nadruk op rode wijnen, en dat heeft volgens Rijk Melck vooral een praktische oorzaak: de bodem rond het domein leent zich simpelweg beter voor rood dan wit. Een duidelijk bewijs van de invloed die microklimaat en terroir hebben op de wijnen uit de regio rond Simonsberg. Een regio die door de unieke ligging sowieso al gezien wordt als één van de meest geschikte, en veelzijdige, locaties voor wijnproductie in de Kaap.
En toch ging het diner van start met een Sauvignon Blanc, genaamd Melck's White. Rond en elegant, en zonder de bekende grassige, kruidige tonen van Nieuwe Wereld Sauvignon in stijl eerder een Chablis. Het was dan ook vanzelfspekende keuze bij twee bereidingen van oester. Ook de Muratie Isabella Chardonnay riep associaties op met de Bourgogne, in afdronk, mineraliteit en fraicheur, waarbij enkel de meer prominente houtlagering duidelijk maakte dat het hier toch nog echt Zuid-Afrika betrof. De brede gastronomische inzetbaarheid van de wijn werd bewezen door passende wijn-spijs paringen met tartaar van tonijn (die an sich iets hoger op smaak gebracht had mogen worden maar samen met avocado, komkommer en kingkrab zorgde voor een prima gerecht) en vervolgens in tempura gebakken Canadese kreeft met brandade.
De Pinot Noir, die Melck zelf niet als meest indrukwekkende wijn in het assortiment beschouwd, maar 'verplicht' in de range is opgenomen vanuit historisch perspectief, deed het uitstekend bij goed gegaarde kwartel, groene linzen en saus van morieljes. Aardse tonen op het bord en in het glas sloten naadloos aan, waardoor vooral sappig rood fruit kwam bovendrijven. Evengoed moest deze wijn haar meerdere erkennen in de flagshipwijn van Muratie: Ansela van der Caab. Een Bordeauxblend uit 2006, met een explosie van rood en zwart fruit, licht tabak en teer, een prettig pepertje van de Cabernet Franc en sublieme vegetale tonen van de Cabernet Sauvignon. En ook nu was de wijn-spijs raak: lamsrib met saus van zwarte olijven en een taartje van courgette, paprika en aardappel.
Waar de rijke terrine van geitenkaas met tomaat, spek en pijnboompitten minder geslaagd was in combinatie met de 2006 Shiraz (hier was de Isabella Chardonnay passender geweest), bleek het vineuze niveau van de eerste vier gangen weer volledig teruggekeerd bij het dessert. Gekonfijte ananas met kokos-ananassorbet, vol van smaak maar luchtig van structuur, waarbij de Muratie Amber Forever 2008, een Muscat met intens fruit en delicaat zoet, zonder botrytis.
We kunnen niet anders zeggen dat het opnieuw een buitengewoon succesvol evenement was geworden. Het uitgebreide menu, de vakkundig en in klassieke stijl geproduceerde wijnen en de sfeervolle setting werden door de bijna 70 aanwezige gasten zichtbaar gewaardeerd. Gezien het grote aantal couverts, plus het feit dat alle gerechten gelijktijdig uitgeserveerd moesten worden, verdient de prestatie van Vanouds De Brouwers ook volop respect. Correcte cuissons, hoogwaardige producten en harmonieuze smaken, omlijnd door hartelijk service en een ongedwongen ambiance. En natuurlijk niet te vergeten de eregast van de avond, die op gepassioneerde wijze de diverse wijnen van tekst en uitleg voorzag, en liet zien dat Muratie Estate niet alleen vanuit de historie meetelt, maar een brede range van topwijnen produceert.
Een woord van dank gaat uit naar allen die dit culinaire feestje mogelijk hebben gemaakt. ThreeWines Benelux, Dr. Rijck Melck en beide brigades van het restaurant, dat zelfs een Zuid-Afrikaans talent in de keuken herbergt. Haar traditionele, huisgemaakte melktaart, die als friandise presenteerd werd, bleek de perfecte afsluiting van een avond, die tot aan de laatste hap en slok glansrijk geslaagd was. Het WK voetbal mag dan pas over enkele maanden van start gaan, de Kaapse glorie was vandaag in het Brabantse Bavel al volop zichtbaar. Baie dankie en Nkosi Sikeleli Afrika!
Maurice van Bussel
Australische wijn met een Fries tintje

ThreeWines Benelux specialiseert zich in het zuidelijk halfrond, en importeert wijnen uit onder andere Oceanië, Zuid-Afrika en Chili. Het was dan ook aan ThreeWines directeur Hans Lippens te danken dat deze week Sipke Fokkema, de van origine Friese eigenaar van het Australische Churchview Estate, aanwezig was in Made voor een wijnmakersdiner bij restaurant Fundi. Churchview werd slechts 11 jaar geleden opgericht, na veel onderzoek en met een duidelijke doelstelling: hoogwaardige wijnen produceren die tot de besten van Zuidwest-Australie gerekend kunnen worden.
In de sfeervolle bar van hotel De Korenbeurs, waar ook het restaurant gevestigd is, werd de eregast voorgesteld aan de aanwezigen. Sipke (of Spike, zoals hij bekend staat bij de Ozzies, voor wie het Friese erfgoed lastig te behappen is) gaf tekst en uitleg over de historie en filosofie van het wijnhuis, en de regio rond Margaret River.
Ondertussen werden de gasten voorzien van een eerste glas en amuse. De Churchview Chenin Blanc, met een toegankelijke aciditeit en klein zoetje, bleek in fijn samenspel met tartaar van rauwe coquille, limoenmayonaise en paprika, hoewel de combinatie qua texturen wat zalvig bleek.
In het moderne, smaakvol vormgegeven restaurant werd het vervolg gemaakt met warme geitenkaas op parmaham, specifiek voor de wijn-spijs verrijkt met marcarpone en abrikoos. Een uitstekende zet, want hoewel de Sauvignon Blanc door de toevoeging van Semillon aan grassige tonen verloor en molliger werd, was de wijn in opvallende harmonie met het gerecht. Goed uitgevoerde tataki van tonijn met een subtiele zalf van aceto en seizoengroentjes was hierna smakelijk, maar zoals de amuse niet ideaal qua mondgevoel. En mede omdat de unwooded Chardonnay weinig geprononceerd was ging deze tweede gang niet de boeken in als de meest memorabele van de avond.
Het zou echter enkel in stijgende lijn voortgaan, aangezien de houtgelagerde Churchview Chardonnay, die wij maandag al proefden op Wine Professional, in kwaliteit minstens twee stappen hoger ligt dan de voorgangers. Vol exotisch fruit, rijk, maar met behoud van fraicheur. Hierbij op de huid gegaarde zeebaars (juiste cuisson) met mousseline en een beurre blanc waarin grove mosterd, en dat gaf, hoewel enige additionele zuren niet zouden hebben misstaan, een klassieke combinatie.
We lieten de witte wijnen achter ons, en zagen Cabernet-Merlot verschijnen, zowel in het glas als op het bord, aangezien boutje en filet van kwartel begeleid werden door kweepeer en een perfect gereduceerde saus van de wijn, wat een vanzelfsprekende vineuze paring opleverde. Het leeuwendeel van de complimenten aan tafel ging echter naar het pièce, een ludieke, gastronomische variant op het 'frietje stoof', in de vorm van langzaam gegaarde sukade met dikke huisgemaakte frieten. Toch droeg ook de wijn duidelijk bij aan het enthousiasme. De 2006 Churchview Shiraz kan namelijk een waar hoogstandje genoemd worden. Rood en zwart fruit in balans en met enorm concentraat, aangevuld met een prettig pepertje en tonen van tabak.
Toch moest de mooiste wijn van de avond nog volgen, en dat zegt iets over het hoge niveau dat Churchview Estate als producent neer weet te zetten. De Riesling Late Harvest viel op door een goût de petrol van zeldzame schoonheid, en combineerde dankzij de nodige botrytis ronde zuren en toetsen van gekaramelliseerd fruit met een geweldige intensiteit. Tenslotte nog een slokje van de Late Harvest Shiraz, die als gevolg van een reeks toevalligheden is ontstaan en kenmerken van Amarone en Banyuls samenbrengt, waarmee een einde kwam aan de avond.
ThreeWines Benelux wist zodoende opnieuw een buitengewoon geslaagd evenement neer te zetten. Strak georganiseerd maar ongedwongen in benadering, in het gezelschap van aimabele, gepassioneerde vakmensen. Churchview Estate gaf haar visitekaartje af, met een brede range die varieert van toegankelijk entry-level tot wijnen die zich met de top van de Nieuwe Wereld kunnen meten. Restaurant Fundi bewees op haar beurt zich moeiteloos aan te kunnen passen aan een thema, en bracht pure gerechten op tafel die telkens slechts uit enkele elementen bestaan, maar nooit vervelen. Het gevoel voor cuisson is duidelijk aanwezig, enkel de structuren die samengebracht worden kunnen nog wat extra aandacht gebruiken. Een positief gevoel en een mooie herinnering is hetgeen resteert. 'Made in Australia', treffender kun je het niet omschrijven.
Maurice van Bussel
|